De Mille Miglia
De Mille Miglia, roept deze naam niet
de Latijnse charme, de warmte en Italië in u op?

Resultaten en foto's van de editie 2009
Een prachtige reportage gerealiseerd door David De Mol in 2008
"Sluit je ogen en projecteer
jezelf naar het jaar 1921: een racebaan, het grommende geluid
van motoren komende vanuit alle richtingen, de geur van
brandstof. U bent toeschouwer van de eerste Italiaanse Grand
Prix, georganiseerd door de Brescia Automobile Club ..."
Dit eerste evenement wordt een
gigantisch succes en de Automobile Club van Milaan, die een
neus heeft voor goede zaken, bouwt de Autodromo di Monza"
waarop vanaf 1922 de Grand Prix wordt georganiseerd.
De Brescani voelen zich in hun
eer gekrenkt en in 1926 beslist graaf Aymo Maggi met de
behulp van zijn vriend graaf Franco Mazzotti, om een race te
organiseren: Brescia-Rome en terug.
De uitgestippelde weg is als het ware een enorm achtvormig
circuit en legt een afstand af van 1500 kilometer, of ongeveer
duizend Romeinse mijlen. De Mille Miglia is geboren ...
"Het is 26 maart 1927, en u
bevindt zich aan de start van de eerste editie van de Mille
Miglia. 75 auto's staan klaar. De motoren worden opgewarmd ... Het
is 9u00, de eerste auto vertrekt, elke minuut gevolgd door een
andere wagen...
U bent samen met vele andere bezoekers op dit eerste evenement
aanwezig om de piloten te ondersteunen. De bermen langs de
wegen worden overstelpd door het volk. Maggi Aymo leidt de race,
maar wordt al snel ingehaald door de Alfa Romeo van het duo
Brilli-Peri. Bij het naderen van de Romeinse hoofdstad stijgt
de druk op het tandem. Plots een storend, krakend geluid.
Het ziet er niet goed uit voor de raceleiders.
De versnellingsbak van de Alfa laat het afweten. 21uur en
5 minuten na het startschot overschrijdt de bemanning
Minoia-Morandi de finishlijn en winnen ze de eerste Mille
Migliarace. "
Het succes van deze eerste editie
leidt naar de bouw van nieuwe wegen in Italië.
Alfa Romeo domineert de Mille Miglia tot 1939. Pas in 1931 wordt
de opeenvolging van overwinningen van het Milanese bedrijf
onderbroken door het sterrenmerk Mercedes. In dat jaar
belandt Rudolf Caracciola in de wedstrijd met
zijn Mercedes SSKL. Met zijn team bestaande uit
één vrouw, 3 mannen en een bijstandsauto staat
hij oog in oog met een team van 90 monteurs voor de Italiaanse
ploeg. Ondanks de beperkte middelen weet het duo-Caracciola
Sebastian de Mille Miglia te winnen.
De jaren 30 jaren zijn eveneens het
symbool van de strijd tussen de 2 grote namen in de
motorsport, Achille Varzi en Tazio Nuvolari. In 1930, getuigt
Nuvolari van talent en verbeelding. Op de 2de dag van de race,
leidt Varzi de race, maar ziet al snel de koplampen van de
Alfa van "Nuvo" in zijn achteruitkijkspiegel. Varzi denkt dat
hij zal worden ingehaald, maar er gebeurt echter niets. Meer
zelfs, de auto verdwijnt en de
Italiaan denkt dat Tazio het heeft
opgegeven. Maar dit is ongerekend het feit dat de strateeg
Nuvolari nog iets in petto had. Een paar kilometers voor de finish,
met de overwinning voor ogen, wordt hij verrast door een
klaxonerende Nuvolari die hem opgewonden voorbijrijdt en
de overwinning behaalt. "El Campionissimo Tazio" heeft zijn rivaal
bespeeld door mijlenlang de verlichting uit te schakelen.
Tazio Giorgio Nuvolari bestempelt zijn naam als legende een
tweede keer bij de overwinning in 1933.
In diezelfde periode wordt in
1931 een andere mythische motorsportrace geboren, Luik-Rome-Luik.
Het initiatief is gelanceerd door Royal Motor Union van Luik en
vereist een gemiddelde van 50 km/h op meer dan 4500 km, zonder te
stoppen, uitgezonderd aan benzinestations.
Deze race dwarrelt door Tirol, de
Dolomieten, de Apennijnen en de Franse Alpen. Je moest toen een
beetje gek en gepassioneerd zijn om aan dit evenement deel te
nemen. Vooral omdat de Luik-Rome-Luik in de jarern 30 een reputatie
had die piloot en machines tot het uiterste dreven.
Helaas waren incidenten en
ongevallen in die periode zeer frequent. Het jaar 1938 kent een
eerste dieptepunt door het eerste zware ongeval in Bologna.
Een Lancia Apprill verliest de controle en doodt 10 toeschouwers,
waaronder 7 kinderen. Het protest van het publiek resulteert in
de annulering van de race het daaropvolgende jaar.
In 1940, doet de "Gran Premio di
Brescia" zijn intrede met een rit van 104 mijl (169 km). De
overwinning gaat naar een BMW 328 bestuurd door Von Hanstein
en Baumer.
Door de oorlog van 40-45 wordt de
Mille Miglia onderbroken en hervat in 1947. Dat jaar behaalt Alfa
Romeo haar laatste overwinning, net voor de aankomst van de
Modena bolides, Ferrari en haar "Commendatore". Een ongedeelde
dominantie van 1948 tot 1953 met een Ferrari 166, 212 en 250.
In 1951, schakelt Enzo de Ferrari wagen in, speciaal
gebouwd voor de race: de 340 Mille Miglia MM.
In 1954 brengt Alberto
Ascari een einde aan de dominantie van het rode merk aan het
stuur van een Lancia. Het volgende jaar, domineert de Mercedes met
het duo Stirling Moss-Denis Jenkinson. 1956 en 1957 zijn opnieuw
overwinningsjaren voor Ferrari. Maar het volgend jaar wordt
gekenmerkt door een tragisch ongeval met de dood van Alfonso de
Portago, zijn co-piloot en 9 toeschouwers. Dit ongeval betekende
het einde van de Mille Miglia.
Maggi Aymo is intussen sterk getekend
door deze tragedies en beslist zich uit de motorsport terug te
trekken. Hij overleed 4 jaar later.
In 1982 doet de Mille Miglia terug
zijn intrede voor auto's gebouwd tussen 1927 en 1957. 150
auto's zijn aanwezig en verzamelen in Brescia.
2 jaar later, nemen reeds 220 auto's
uit de hele wereld deel met bestuurders zoals Juan Manuel Fangio,
Riccardo Patrese, Clay Regazzoni en Michele Alboreto.
Dankzij het succes werd het evenement
een trekpleister voor honderden liefhebbers van oude auto's.
2
5 edities en een kwart eeuw verder in
de geschiedenis van de autosport leeft de legende van de Mille
Miglia vandaag nog steeds ....
"Quello che Arriva a Roma il primo
niet sara il vincitore"
"Hij die als eerste in Rome
aankomt is niet de winnaar"
Valérie Simons

De
officiêle site van de Mille Miglia