In samenwerking met

Ford GT40

"Vertel me liefje, wedden dat een Ford nooit een Ferrari zal verslaan ? "

Dit zijn waarschijnlijk de woorden die tot de geboorte van een legende leidde... de Ford GT 40...
De "legende" zegt dat Christina deze zin zou gefluisterd hebben tot haar trotse man Henry...

In de vroege jaren 1960, voerden Henry Ford II, zoon van Edsel Ford en kleinzoon van Henry Ford I, het project Ferrari te kopen, maar de oprichter Enzo Ferrari weigerde het aanbod. Daarom beslist "HF2" - zijn bijnaam - om een racewagen te bouwen met als doel het Italiaanse merk te beconcurreren.

 

Ter informatie, in 1957 sloten General Motors, Ford en Chrysler een pact waarin ze besluiten niet deel te nemen aan de automobielwedstrijd na de recente tragedies van de Mille Miglia en de 24 uur van Le Mans in 1955 . Maar in 1961, breekt Ford de anti-motorsportwedstrijden met het oog op de verbetering van haar marketing-beleid. Sterker nog, in de afgelopen jaren heeft de groep haar eerste plaats verloren op de Amerikaanse markt, met andere woorden wereldwijd. Zijn beslissing vertaalt zich in de deelname van de 500 mijl van Indianapolis.

In diezelfde periode tracht de Amerikaanse zakenman de gestrande onderhandelingen met Ferrari terug op te pikken.
Enzo Ferrari wil niet verkopen. Zijn enige doel is om Fiat te forceren om haar financiële bijstand. Uiteindelijk verkoopt Enzo Ferrari zijn merk aan Fiat in 1968.
Henry Ford, die in zijn trots is geschaad, voelt zich het slachtoffer van manipulatie tussen Fiat en Ferrari en verklaart dadelijk de oorlog aan de Scuderia.
Reeds in 1962, stelt "Hank de Deuce" (Editor's note: Henry Ford II) een vrijwel onbeperkt budget ter beschikking om Ferrari in Le Mans te verslaan.  Een eerste poging resulteert in een test met de oprichting van de Ford Cardinal, maar zal nooit worden verkocht omdat het slecht geboren is.

Henry doet vervolgens beroep op Eric Broadley, een modieuze Engelse ontwerper, om het paardenmerk op eigen terrein, Le Mans, te verslaan.

Henry omringt zich met de besten door de aanwerving van onder andere John Wyer, voorheen manager van Aston Martin, Carroll

Shelby, die de motor voor zich neemt en Roy Lunn, de ontwerper van de prototype  Mustang I.

  

 

De Ford GT 40 is klaarblijkelijk ontstaan vanuit een kleine sedan, de Lola Mk6 GT met een Ford V8 motor in centrale positie, van Eric Broadley.
Dit is waar het allemaal begint ...

In 1964, maken de eerste Ford V8 4.7 L hun debuut op het circuit van Nurburgring, maar geen enkele GT40 rijdt de race uit door gebrek aan ervaring.
Het volgend jaar is niet succesvol voor Ford.
Door deze slechte resultaten, neemt Caroll Shelby het hoofd van het Ford-team in 1965 en neemt onmiddellijk de teugels handen door het vervangen van de aluminium V8 motor in plaats van de 4,7-liter V8. Vervolgens vervangt hij de spaakvelgen door lichtmetalen wielen. Ook de versnellingsbak wordt aangepast.
Deze veranderingen leiden tot een overwinning op de 2000 km van Daytona. Maar ge

en één van de zes betrokken auto's rijdt de finish voorbij tijdens Le Mans... en het is wederom Ferrari dat voor de 6de maal op rij de overwinning viert.

Maar Henry blijft niet bij de pakken liggen. 1966 is het jaar van de consecratie met de overwinningen op Sebring 12h, de 24h van Daytona en vooral in de Sarthe tijdens de 24u van Le Mans met Bruce McLaren en Chris Amon.
Ferrari is eindelijk van de troon gestoten.
Maar hier stopt het verhaal uiteraard niet. Goed volstaat niet.

In 1967 viert Jacky Ickx de overwinning op de 1000 Km van Spa met de Ford Mirage. Hij vertrok op de eerste plaats en behield deze plaats tot de eindmeet waardoor hij Willy Mairesse en zijn Ferrari achter hem hield.

In 1968 worden 3 auto's in Le Mans gelanceerd in de kleuren van de bekende Gulf oliemagnaat.
Slechts één van 3 auto's eindigt de race maar niet op om het even welke positie. Pedro Rodriguez en de belg Lucien Bianchi beklimmen de hoogste trede van het podium. 
Drie op een rij voor Ford!
In mei 1969 stopt Ford de productie van de GT-40. Honderd Ford GT 40 verlaten de fabriek en een dertigtal baanmodellen. 

Een tweede overwinning wordt datzelfde jaar in Le Mans gevierd met Dan Gurney en Anthony Joseph Foyt aan het stuur van de GT met een gemiddelde snelheid van 218 km /h.

Misschien vraagt u zich vanaf het begin af waarom deze Ford het nummer 40 draagt?
Elke liefhebber heeft zicht ooit wel de vraag gesteld. Het cijfer 40 is gewoonweg de hoogte van de wagen: 40 inches of 101,6 cm. (Opmerking: 1 inch is 2,54 cm).

3 overwinningen is goed, 4 is beter!
Het daarop volgende jaar zet John Wyer 2 Ford GT40 met nog steeds dezelfde Gulf

kleuren waarvan de beroemde nr. 6 door Jackie Oliver en Jacky Ickx worden bestuurd... 
« '69, année érotique » zoals zo Serge Gainsbourg treffend in zijn lied zingt, maar eveneens een jaar van vernieuwing voor de start van de 24 uur van Le Mans ...
Een stukje geschiedenis:
"Rien ne sert de courir, il faut partir à point. "
Deze zin van Jean de La Fontaine is nooit representatiever geweest dan in het begin van de beroemde 24 uur van Le Mans op 15 juni 1969.
Jackie Oliver en Jacky Ickx rijden op dit evenement aan boord van de Ford GT 40.
Zij bereiken slechts de 13e tijd en moeten het onderdelf spitten voor de Porsche 917.

De jonge Belgische chauffeur, Jacky Ickx, is bezorgd om de veiligheid op de autoracebanen sinds het ongeluk van zijn landgenoot Willy Mairesse. Ter herinnering, Mairesse leed een zwaar ongeval in de Hunaudières tijdens de eerste ronde van de 24u van Le Mans in 1968, terwijl hij geen veiligheidsgordel droeg.
Jacky was van oordeel dat over de baan lopen en zo snel als mogelijk de auto te lanceren zonder de tijd te nemen om zich goed vast te binden, een volstrekt onnodige risico was.

Bij de start van de 24 uur in 1969, protesteert hij tegen de ACO (Automobile Club de l'Ouest), door de track rustig over te steken en de tijd te nemen om zijn gordel vast te maken.

De andere chauffeurs steunen hem niet, waardoor hij als laatste start ...
Het vervolg is alom bekend. De Porsches domineerden de race, terwijl Ford zijn plaats langzaam maar zeker terugneemt om zodoende de 3de plaats in het peloton te nemen halfweg de race. Op 3 uur van de aankomst komt de mooie Amerikaanse op de 2e plaats te staan en wordt er live een race in de race geleefd. Hans Herrmann in de Porsche en Jacky Ickx wisselen niet minder dan 8 keer hun posities en worden nooit van elkaar gescheiden door meer dan 2,5 seconden.
In de laatste ronde, laat de Belgische tacticus de Porsche voorbijrijden aan de ingang van de beroemde rechte lijn van Hunaudières en volgt hij Herrmann in zijn kielzog om hem vervolgens bij het remmen bij Mulsanne voorbij te steken en uiteindelijk over de finish te rijden met ongeveer 120 meter voorsprong op de Porsche!

Een gewonnen weddingschap voor Jacky Ickx ... en een propaganda voor de veiligheid van de piloten. In 1970 wordt de eerste start geschoten, maar deze keer reeds aan boord van hun auto.

Dit was de vierde en laatste Ford-overwinning in de 24 uur van Le Mans.
Henry Ford II was geslaagd in zijn weddenschap om een Ford te laten zegevieren op Ferrari territorium. En niet een keer, maar vier maal op rij.
Dit verhaal kan worden samengevat met de woorden liefde, trots en passie. Dit zijn de voornaamste ingrediënten van de cocktail van de geboorte van een mythe: de Ford GT 40.

Auteur: Valerie Simons